حسین پژمان بختیاری

حسین پژمان بختیاری (متولد ۱۲۷۹تهران متوفی۱۳۵۳تهران) شاعر و تصنیف‌سرای ایرانی عصر قاجار و دورهٔ پهلوی بود.

زندگی:

پدرش علی‌مراد امیرپنجه بختیاری(متولد روستای دشتک، استان چهارمحال و بختیاری) بود و مادرش عالمتاج قائم مقامی (ژاله) نسب به خاندان میرزا ابوالقاسم قائم‌مقام می‌برد. پس از اتمام تحصیلات مدتی در خدمت وزارت پست و تلگراف بود و سپس به شعر و تصنیف روی آورد.

فالیت های ادبی:

برخی از آثار شاتوبریان همچون «وفای زن»، «آتالا» و «رنه» توسط او ترجمه شده‌است.

او دارای تعدادی کتاب منتشر شده‌است.از جمله این کتاب‌ها می‌توان کتاب‌های زیر اشاره کرد.

دیوان اشعارزن بیچارهخاشاکمحاکمه شاعراندرز یک مادرکویر اندیشهتاریخ پست و تلگراف در ایرانسیه روزمحاکمه شاعر

او همچنین تصحیح کتبی نظیر: لسان الغیب دیوان حافظ، دیوان جامی، ترانه‌های خیام، خمسه نظامی دیوان ژاله قائم مقامی را برعهده داشته‌است.

نمونه اشعار:

در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد   کس جای در این خانه ویرانه ندارد دل را به کف هر که دهم باز پس آرد   کس تاب نگهداری دیوانه ندارد در بزم جهان جز دل حسرت کش مانیست   آن شمع که می‌سوزد و پروانه ندارد دل خانه عشقست خدا را به که گویم   کارایشی از عشق کس این خانه ندارد گفتم مه من! از چه تو در دام نیفتی   گفتا چه کنم دام شما دانه ندارد در انجمن عقل فروشان ننهم پای   دیوانه سر صحبت فرزانه ندارد تا چند کنی قصه اسکندر و دارا   ده روزه عمر این همه افسانه ندارد


نمونه‌ی دیگر:

بودم آن شب مست رویاهای او   چون گشودم دیده، در بر دیدمش از نشاط باده یا افسون عشق   از همه شب دلــرباتر دیدمش همچو گل شاداب و شیرین بوی و مست   پای تا سر، پای تا ســر دیدمش گر چه او را دیده بودم بارها   لیک آن شب، چیز دیگــر دیدمش همچو موج سبزه در دست نسیم   هر چه دردم نا مکرر دیدمش

/ 0 نظر / 7 بازدید